Uzależnienie od środków chemicznych
Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, oficjalnie zorganizowany w 1863 roku, niemal od początku swego istnienia zawsze ustosunkowywał się do używania alkoholu i tytoniu. Kościół potępiał korzystanie z tych substancji jako szkodliwe dla życia, rodziny i uduchowienia. Przyjął praktyczną definicję wstrzemięźliwości jako „całkowitej abstynencji od tego, co szkodliwe, oraz uważnego irozsądnego korzystania z tego, co dobre”.
Stanowisko Kościoła w kwestii używania alkoholu i tytoniu nie zmieniło się. W ostatnich dziesięcioleciach Kościół aktywnie promował kampanie antyalkoholowe i antynarkotykowe w samym Kościele, a we współpracy z innymi agendami także szkolenie szerszego społeczeństwa celem zapobiegania alkoholizmowi i narkomanii. Na początku lat 60-tych ubiegłego stulecia, Kościół wprowadził w życie program rzucania palenia, który zyskał światową popularność i pomógł dziesiątkom tysięcy palaczy zerwać znałogiem. Znany jako „pięciodniówka antynikotynowa” jest bodaj najskuteczniejszym ze wszystkich programów odwykowych od palenia.
Stworzenie setek nowych narkotyków w laboratoriach oraz ponowne odkrycie i popularyzacja naturalnych środków odurzających, takich jak marihuana i kokaina, znacząco skomplikowało stosunkowo prosty niegdyś problem i rzuciło wyzwanie zarówno Kościołowi, jak i społeczeństwu. Wspołeczeństwie, w którym toleruje się korzystanie z narkotyków, a nawet do nich zachęca, uzależnienie narkotyczne jest coraz większym niebezpieczeństwem.
Podwajając swoje wysiłki na polu zapobiegania nałogowi, Kościół opracowuje nowe plany działania w szkołach i programy wsparcia, by dopomóc młodzieży w zachowywaniu abstynencji od narkotyków. Kościół stara się także wywierać wpływ przez zwracanie uwagi mediów, osób publicznych iprawodawców na szkody społeczne spowodowane promowaniem i dystrybucją alkoholu i tytoniu. Kościół jest przekonany, że pouczenie apostoła Pawła z 1 Kor. 6,19.20 ma zastosowanie także wnaszych czasach, bowiem „ciała nasze są świątynią Ducha Świętego” i powinniśmy „wysławiać Boga” w nich. Należymy do Boga i jesteśmy świadectwem Jego łaski. Musimy usilnie starać się ozachowanie jak najlepszego zdrowia fizycznego i umysłowego, aby cieszyć się w pełni społecznością zBogiem i wielbić Jego imię.
Oświadczenie zostało złożone przez przewodniczącego Generalnej Konferencji, Neala C. Wilsona, po konsultacji z szesnastoma wiceprzewodniczącymi Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, w dniu 5 lipca 1990 roku, podczas Sesji Generalnej Konferencji wIndianapolis, Indiana, Stany Zjednoczone.
