ZASADY

1. Pełniąc swoją ziemską misję Chrystus wychodził naprzeciw wszystkim potrzebom ludzi. Za Jego przykładem, misja Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego obejmuje służbę uzdrawiania całego człowieka – ciała, umysłu i ducha. Służba uzdrawiania to troska i współczucie dla chorych i cierpiących. Służba ta to także dbanie o zdrowie. Uczenie o dobrodziejstwach przestrzegania praw zdrowia, związku praw duchowych z prawami naturalnymi, odpowiedzialności człowieka za przestrzeganie tych praw i łaski Chrystusa zapewniającej zwycięskie życie to integralne elementy służby uzdrawiania.

2. Instytucje opieki zdrowotnej (szpitale, kliniki medyczne i dentystyczne, domy opieki, ośrodki rehabilitacyjne itd.) funkcjonują w ramach służby Kościoła i są zobowiązane stosować się do kościelnych standardów, włączając w to respektowanie świętości sabatu przez przyczynianie się do wytworzenia szczególnej sobotniej atmosfery wśród personelu i pacjentów, unikanie rutynowych zajęć i wykonywanie w tym dniu wyłącznie niezbędnych zabiegów. Te standardy obejmują również propagowanie jarskiej diety wolnej od używek i alkoholu oraz środowiska wolnego od dymu tytoniowego. Należy również zalecać kontrolowanie apetytu, rozsądne korzystanie z leków oraz nie dopuszczać do stosowania technik polegających na kontrolowaniu umysłu pacjenta przez terapeutę. Instytucje medyczne są zarządzane jako placówki kościelne o działaniach i praktykach wyraźnie zdefiniowanych jako elementy chrześcijańskiego wydawania świadectwa przez adwentystów dnia siódmego.

3. Zgodnie z afirmacją ludzkiej godności i miłością objawioną przez Chrystusa, zgodnie z którą należy przebaczać i troszczyć się o bliźnich bez względu na przeszłość oraz pozostawić im swobodę wyboru co do przyszłości, adwentystyczne instytucje opieki zdrowotnej dają wysoki priorytet osobistej godności człowieka i znaczeniu więzi międzyludzkich. Oznacza to wymóg właściwego diagnozowania i leczenia przy udziale kompetentnego personelu, troskę o bezpieczne, opiekuńcze środowisko sprzyjające uzdrowieniu umysłu, ciała i ducha oraz nauczanie zasad zdrowego życia. Zasada ta obejmuje także wspieranie pacjenta i jego bliskich w obliczu śmierci.

4. Pragmatyka opieki medycznej i procedury medyczne muszą zawsze odzwierciedlać wysokie poszanowanie i troskę o wartość życia ludzkiego i osobistą godność człowieka.

5. Adwentystyczne instytucje opieki zdrowotnej funkcjonują jako część społeczeństwa i narodu, w którym działają. Reprezentując miłość Chrystusa wobec tych społeczności, troszczą się o zdrowie społeczeństwa i narodu. Jednocześnie instytucje te są zobowiązane do przestrzegania prawa krajowego oraz przepisów co do instytucji opieki zdrowotnej i personelu medycznego.

6. Adwentystyczne instytucje opieki zdrowotnej zezwalają na odwiedziny duchownych wszystkich wyznań, do których należą pacjenci.

7. Misją adwentystycznych instytucji opieki zdrowotnej jest reprezentowanie Chrystusa wobec społeczeństwa, a zwłaszcza tych, którzy korzystają z ich służby. Misja ta jest pełniona przez współczujących, kompetentnych pracowników stosujących się do praktyk i standardów Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego. W dążeniu do rozwoju personelu instytucje planują regularne wykłady pomagające mu kroczyć drogą postępu w medycynie, a także wzrastać w zrozumieniu miłości Bożej i dzieleniu się nią. Długofalowe planowanie przygotowania adwentystycznego personelu medycznego obejmuje kształcenie przyszłych pracowników, którzy odbywają praktyki zawodowe w adwentystycznych instytucjach opieki zdrowotnej.

8. Instytucje muszą działać w sposób odpowiedzialny pod względem finansowym, zgodnie z Pragmatyką Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.

9. Edukacja w dziedzinie profilaktyki i ochrony zdrowia jest integralną częścią działania adwentystycznych placówek służby zdrowia.

10. Administracja i funkcjonowanie poszczególnych instytucji opieki zdrowotnej powinno być oparte na regularnej i ciągłej współpracy z Sekretariatem Zdrowia i Wstrzemięźliwości. W kontakcie ze sobą powinny być: misja/diecezja, unia, wydział i Sekretariat Zdrowia i Wstrzemięźliwości Generalnej Konferencji, stosownie do okoliczności i potrzeb.

USTANAWIANIE I ROZWIĄZYWANIE ADWENTYSTYCZNYCH INSTYTUCJI OPIEKI ZDROWOTNEJ

1. Rozważając otwarcie nowej instytucji, znaczną rozbudowę istniejącej instytucji albo ocenę dalszego działania istniejącej instytucji, należy wziąć pod uwagę takie elementy, jak:

a) długofalowe plany Kościoła co do danego terenu i miejsca instytucji w misji Kościoła,
b) potrzeby w zakresie opieki zdrowotnej na danym terenie,
c) dostępność środków, zwłaszcza finansowych, a także personelu i wyposażenia niezbędnego do prowadzenia instytucji,
d) państwowe przepisy dotyczące prowadzenia instytucji opieki zdrowotnej,
e) państwowe przepisy dotyczące rozwiązywania instytucji opieki zdrowotnej,
f) wpływ, jaki otwarcie lub zamknięcie instytucji wywrze na Kościół i społeczeństwo na danym terenie,
g) edukacyjne potrzeby Kościoła.

Oświadczenie złożone przez Radę Generalnej Konferencji Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego podczas Dorocznej Sesji w Nairobi, Kenia, w październiku 1988 roku.

powróć do strony z oświadczeniami

w górę

UWAGA: wprowadziliśmy zabezpieczenie anty-spamowe, zatem prosimy usunąć z adresów e-mail frazy: [BEZ] i [SPAMU], aby listy mogły bez przeszkód dotrzeć do adresatów.