6 stycznia 2010, St. Albans, Anglia .... [Bertil Wiklander/TED, tłum. Arkadiusz Piętka/AAI, fot. Arkadiusz Piętka/AAI]

Otrzymaliśmy od Boga czas – Nowy Rok. Czas jest cennym darem. Jest niewidzialny, ale sferze realnej, w której żyjemy, ograniczony przez nasze indywidualne narodziny i śmierć. W szerszym sensie, nasze życie jest krótką chwilą między Bożym stworzeniem świata i ponownym utworzeniem wszech rzeczy. Ten pogląd na życie ma rzeczywiście zasadnicze znaczenie dla adwentystów dnia siódmego. Przypominamy sobie o tym na początku nowego roku.

W naszym ludzkim rozumieniu, dzień siódmy i powtórne przyjście przypomina nam te skrajne granice czasu – początkowe stworzenie i końcowe wypełnienie Bożego celu. Jednak centralna postać łączy początek i koniec w jedną spójną całość – życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, naszego wspaniałego Zbawiciela. „Każda prawdziwa nauka sprawia, że Chrystus jest jej centralną postacią a każde przykazanie otrzymuje życie z Jego słowa” (6T, 54).

Możemy korzystać z czasu danego nam przez Boga w tym roku, w nowy i w pełni świadomy sposób, w celu zagwarantowania, jak Ellen G. White nam doradzała, „przede wszystkim wywyższania Chrystusa przed światem” (GW, 156).

Możemy zrozumieć tajemnicę ewangelizacji w kategoriach „Chrystusa ukrzyżowanego – mów o tym, módl się, śpiewaj, a to skruszy i zdobędzie serca. Jest to moc i mądrość od Boga, aby pozyskiwać dusze dla Chrystusa” (6T, 67).

A może nauczmy się nie ufać naszym umiejętnościom i wykonanym dziełom, ale zaufać w łaskę Bożą i oddać Mu chwałę: „Daj wszystko, co masz – a będzie to niczym bez udziału krwi, która uświęca ofiarę. Zasługi tych, którzy na odpowiedzialnych stanowiskach pomnażają swoje talenty tysiące razy, nie miałyby wartości przed Bogiem, gdyby Chrystus nie był z nimi złączony. Niech cała wspaniałość stworzenia przyczynia się do chwały Boga; cała należy bowiem do Niego.” (Ms 1891)

Tak więc, niech cały 2010 będzie rokiem łaski od Pana w naszym życiu osobistym jak i w życiu Kościoła!